6 HET WARE GEZICHT Één van de opvallende kenmerken, waardoor de kruisweg van Ted Felen zich onderscheidt van de meeste andere is, dat er slechts weinig staties zijn waarop meer dan één personage is afgebeeld en er niet één is met meer dan twee. Na die met de twee mannen met hun éne kruisbalk, is Jezus hier afgebeeld met een vrouw. De evangelies kennen haar niet. Het is de legende die haar niet alleen op Jezus' weg heeft gebracht maar haar ook een naam heeft gegeven: Veronica. Een verzonnen naam, samengesteld uit een Latijns (verus = waar) en een Grieks (eikoon = beeld) woord, die tezamen betekenen: ware afbeelding. Het verhaal ging namelijk - en gaat nog steeds - dat zij onderweg uit medelijden Jezus' gezicht heeft afgedroogd met een doek en dat deze na afloop zijn portret bevatte. De statie legt vast, hoe Veronica het portret "onthult", verrast het gezicht van Jezus opnieuw bekijkt, en vol verbazing constateert hoe treffend de gelijkenis is. Toch denk ik dat Ted Felen, meer dan de legende over Veronica, de waarheid gediend heeft door op de meeste andere staties Jezus alleen af te beelden. De troost en de verlichting, die de legende hem door Veronica laat geven, horen toch eigenlijk tot het rijk der fabelen, en de zweetdoek met het portret is een vroom verzinsel. Jezus was op de kruisweg een toppunt van verlatenheid en eenzaamheid. En dat verhoogt alle andere pijnen tot in de zoveelste macht. En het ware gezicht van Jezus? Weten wij dan al niet eeuwen lang, dat wij dat kunnen zien in elk gelaat waarin de ogen van armen, zieken, verdrevenen en andere behoeftigen ons aankijken en in het gezicht van al de anderen die ons nodig hebben? En is het geen teken aan de wand, dat een Joodse filosoof als Emmanuel Lévinas nodig was om dit inzicht de status te geven van een ook voor niet-christenen aanvaardbare en bewonderde filosofie?